شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : اقرب در هرمرتبه‌اى از مراتب به منفق عليه بر ابعد مقدّم است . شارح ( ره ) مىفرماين : فقط در صورتى به ابعد مىتوان منتقل شد كه يا اقرب نبوده يا در صورت بودن فقير نباشد ، بنابراين فرزند شخص در انفاق بر پدر و مادرش يا اجداد و جدّاتش بر فرزند خود مقدّم است و همچنين فرزند فرزند بر فرزند فرزند مقدّم است . سپس مىفرماين : اگر منفقين متعدد و جملگى در وجوب انفاق با هم متساوى بودند لازمست كه امر انفاق را جميعا بطور مساوى عهده‌دار شوند اگر چه از جهت مذكر و مؤنث بودن با هم مختلف باشند چنانچه فرقى بين غنىّ بالفعل و بالقوّه نمىباشد . قوله : مع عدمه او فقره : ضمير در [ عدمه ] و [ فقره ] به اقرب راجع مىباشد . قوله : على ابيه و امّه و ان علوا : ضمير در [ ابيه ] و [ امه ] به ولد راجع است و ضمير جمع در [ علوا ] به ابيه و امّه راجع است . قوله : تساووا فيه : ضمير جمع در [ تساووا ] به من يجب عليه الانفاق راجع است و ضمير مجرورى در [ فيه ] به انفاق عود مىكند . قوله : على الاقوى فيهما : ضمير فيهما به [ اختلاف در ذكورية و انوثيّت ] و [ غناء بالفعل و بالقوّة ] راجع است . متن : و أما ترتيب المنفق عليهم : فالأبوان و الأولاد سواء